Deze column is geschreven door prof. dr. Lucas Reijnders, ter gelegenheid van de officiële lancering van Plado op 8 juni 2010. De heer Reijnders is hoogleraar milieukunde aan de Universiteit van Amsterdam en de Open Universiteit Nederland.

Niet iedereen verstaat hetzelfde onder het begrip milieu, maar het is gebruikelijk dat ‘milieu’ betrekking heeft op de benutting van natuurlijke hulpbronnen, op de levende natuur en vervuiling. Wat milieu betreft vliegen de uitdagingen je om de oren. De verscheidenheid van natuurlijke soorten en de ruimte voor de levende natuur gaan in rap tempo achteruit. De schaarste van zoet water en vruchtbare grond nemen toe. ‘Als alles zo doorgaat’, raakt de productie van aardolie, aardgas, fosfaat erts en een aantal metaal ertsen deze eeuw over zijn hoogtepunt heen. Het klimaat verandert en de vuillast van bodems en oceanen neemt toe.

Het is ‘alle hens aan dek’ om deze problemen beter te doorgronden, maar vooral ook om oplossingen te vinden die de problemen kunnen oplossen of binnen de perken houden. Zulke oplossingen liggen deels in het natuurwetenschappelijke en technische vlak. Verbetering van de energie- en waterefficiency, manieren om fosfaat te recyclen, goedkopere energie uit zon en wind en betere vleesvervangers kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan een duurzamere ontwikkeling. Maar minstens zo belangrijk zijn sociale en economische arrangementen, die het sparen van het milieu aantrekkelijk maken. Vaak zijn slimme interdisciplinaire combinaties van techniek en sociaal-economische arrangementen nodig om forse stappen vooruit te doen. Er is op deze gebieden al flink wat werk gedaan, en overdracht daarvan in het onderwijs kan er bij helpen dat het spreekwoordelijke wiel niet opnieuw uitgevonden hoeft te worden. Maar er moet ook nog heel veel werk worden verzet. Met een goed onderwijs kan je op dat punt een vliegende start maken.

Lucas Reijnders

Geboeid door het verhaal van prof. dr. Lucas Reijnders? Klik hier voor de Plado themapagina over milieu.