Het laatste gedoe rondom de ‘fouten’ gevonden in de rapporten van het IPCC duiden mijns inziens in elk geval op één zeer duidelijke maatschappelijke issue: wanneer wetenschappelijke resultaten te dichtbij de politiek komen, wordt de discussie overgenomen door alle partijen behalve de meest relevant: de wetenschappers zelf.
Waarom worden er zoveel fouten gevonden in de IPCC rapportage. Vanwege de 'i' van IPCC (Intergovernmental), waardoor gespeculeerd kan worden dat de verkeerde mensen zich gaan bemoeien met het interpreteren en publiceren van wetenschappelijke resultaten i.p.v. de wetenschappers zelf? In elk geval is er nog steeds het issue van de (door beide partijen) in stand gehouden kloof tussen beleid en wetenschap. Communiceren over de wetenschap is een vak apart, dat beter niet aan niet-wetenschappers overgelaten kan worden. Ook moeten wetenschappers zich realiseren dat het maatschappelijk publiceren onder hun verantwoordelijk valt en dat ze de plicht hebben om hun kennis uit te leggen. Tevens moeten ze hun minset veranderen dat optreden in het maatschappelijk debat perse betekent dat de onderzoeksagenda daarvoor beïnvloedt wordt. De interesse kweken van wetenschappers voor het maatschappelijk debat zou bovendien de discussie hercentreren op 'duurzame afwegingen' en leren omgaan met +/- bandbreedte. Het zou voorkomen dat we steeds verzanden in een minimalistische afrekening van moties van wantrouwen, en dat iedere keer weer politici aan de ene kant, wetenschappers aan de andere kant, terug naar hun eigen hokjes keren met nieuwe (maar wederom los van elkaar gekoppelde) agenda’s. En straks moeten weer met z'n allen dat stuk rots naar de top van berg proberen te rollen...